روز فناوری فضایی
امسال چهارمین باري است كه ايرانيان خود را براي جشن فضايي آماده ميكنند. جشني كه با مصوبه شوراي عالي انقلاب فرهنگي، 14 بهمن هر سال را پر ميكند از تب و تاب دانش و فناوري فضايي، جشني كه بهانه اصلياش اميدي ايراني بود كه به فضا رفت.
در اولين لحظات روز 15 بهمن 87 مهندسان جوان ايراني براي نخستين بار يك ماهواره ايراني را با پرتابگري ايراني به فضا فرستادند. فرآيند طراحي و ساخت پرتابگر سفير و محموله ارزشمند آن كار يك شب و دو شب نبود. بيش از 10 سال بود كه جوانان ايراني سختترين شرايط كاري را تحمل كرده بودند، مرزهاي دانش را درنورديده بودند و از دل و جان مايه گذاشته بودند تا اميد را نااميد نكنند و نكردند. اين روزها كه در آستانه روز فناوري فضايي قرار داريم، باز هم شرارههاي اميد در قلبمان زبانه ميكشد تا شايد خبر جديدي قلبمان را مالامال از غرور توانستن كند و دروازه جديدي از دانايي و توانايي روي فرزندان آرش باز شود.
كار سترگي كه جهان را به تحسين واداشت و شادباشهاي فراواني براي ايرانيان به ارمغان آورد.
اميد كه در مدار زمين قرار گرفت، تازه جوانههاي اميد در قلبهاي ايرانيان روشن شد.
حالا هر كسي كه طرحي داشت و ايدهاي براي سفر به فضا و سالها حس نتوانستن او را از بيان فكر بزرگش منع كرده بود، آنچه را در چنته داشت روي كاغذ ميآورد و ميفرستاد براي سازمان فضايي ايران كه گفته ميشد، مسوول همه اين اتفاقات خوش فضايي بوده است.
ايدههاي كوچك و بزرگ از سراسر ايران و از دانشگاههاي مختلف به دست تصميمگيران رسيد و بودجهاي كلان تصويب شد تا ايرانيها هر سال شاهد باشند كه جشن روز فناوري فضايي آنها با يك خبر خوب ديگر از فضا همراه ميشود. 
اين اميد و آرزو زياد هم نابجا نيست، چراكه رييس سازمان فضايي ايران در چند روز اخیر بعد از پراتب موفقیت امیز کاوشگر پیشگام که حامل یک میمون زنده بود ، نويد پرتاب دو ماهواره ديگر به فضا را تا پایان سال داد.
